Oznacza to zmianę struktury, organizacji oraz zasad działania SIO. W nowym SIO informacje będą przechowywane w elektronicznej bazie centralnej przy MEN a nie w postaci papierowej w lokalnych bazach szkół. Ponadto, dzięki nowemu SIO, do kas samorządów, w ramach subwencji oświatowej, trafią rzetelnie przeliczone środki publiczne. W wyniku błędów we wprowadzaniu danych tylko w 2010 roku 290 jednostek samorządu terytorialnego musiało zwrócić do budżetu państwa ponad 45 mln złotych. Subwencja oświatowa jest bowiem naliczana na podstawie danych sprzed roku, nie uwzględnia więc aktualnej liczby uczniów, oddziałów i kwalifikacji nauczycieli. Nowy system pozwoli precyzyjnie określić te dane.

Ustawa z 15 kwietnia 2011 ma na celu podniesienie poziomu wiarygodności zawartych w systemie danych poprzez wprowadzenie procedury ich potwierdzania. Skorzystanie z bazy systemu oznacza konieczność uzyskania upoważnienia w formie pisemnej, co wymaga procedury weryfikacji dostępu do danych. Wnioski o udzielenie upoważnienia można składać od 15 maja.

Główne założenia SIO

System informacji oświatowej zapewnia powszechny dostęp do informacji z zakresu oświaty. Funkcjonuje tak naprawdę od 1 stycznia 2005 r. i służy gromadzeniu zbiorów danych o placówkach oświatowych, uczniach, słuchaczach, absolwentach, a także nauczycielach i wychowawcach. Jest również źródłem wiedzy o realizacji przez uczniów obowiązku nauki.

Zgodnie z art. 2. ustawy, system informacji oświatowej stanowią: baza danych systemu informacji oświatowej, ( zwana bazą danych SIO) i lokalne bazy danych systemu informacji (zwane lokalnymi bazami danych SIO) oraz system teleinformatyczny.

Ustawa określa organizację i zasady działania systemu informacji oświatowej. SIO służy uzyskiwaniu danych niezbędnych do:
1) prowadzenia polityki oświatowej państwa na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, w tym wspomagania zarządzania oświatą;
2) efektywnego funkcjonowania systemu finansowania zadań oświatowych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym;
3) analizy efektywności wykorzystania środków publicznych przeznaczonych na finansowanie zadań oświatowych;
4) nadzorowania i koordynowania wykonywania nadzoru pedagogicznego na terenie kraju oraz podnoszenia jakości edukacji (art1).