Strona główna » Wiedza » Pytania i odpowiedzi » Zadania jednostek samorządu terytorialnego i wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

Zadania jednostek samorządu terytorialnego i wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

16.10.09
Konstytucja RP nakłada na władze publiczne obowiązek zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej.
articleImage: Zadania jednostek samorządu terytorialnego i wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej fot. Thinkstock

1. Obowiązek zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej


Konstytucja RP nakłada na władze publiczne obowiązek zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej (art. 68 ust. 2 Konstytucji RP).
Zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych określają przepisy rozdziału 2 działu I ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm., dalej jako: u.ś.o.z.).

Zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej obejmują w szczególności:
1) tworzenie warunków funkcjonowania systemu ochrony zdrowia;
2) analizę i ocenę potrzeb zdrowotnych oraz czynników powodujących ich zmiany;
3) promocję zdrowia i profilaktykę, mające na celu tworzenie warunków sprzyjających zdrowiu;
4) finansowanie w trybie i na zasadach określonych ustawą świadczeń opieki zdrowotnej.
Uszczegółowienie tych zadań i przypisanie ich konkretnym jednostkom samorządu terytorialnego i administracji rządowej zawierają przepisy art. 7-11 u.ś.o.z.

Zapewnieniu równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i realizacji wynikających z tego zadań służą także instrumenty prawne przewidziane w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 z późn. zm., dalej jako: u.z.o.z.).

2. Zadania własne jednostek samorządu terytorialnego w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej.

Zadania własne gminy obejmują m.in. szeroko pojęte sprawy ochrony zdrowia oraz zapewnienia kobietom w ciąży opieki medycznej (art. 7 ust. 1 pkt 5 i 16 ustawy o samorządzie gminnym). Są to zadania użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Promocja i ochrona zdrowia należy także do zadań powiatu i samorządu województwa (art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie województwa).

2.1. Programy zdrowotne
Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nakłada na jednostki samorządu terytorialnego nowe zadania własne, realizowane w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego (gminy, powiatu i samorządu województwa) w omawianym zakresie należy opracowywanie i realizacja oraz ocena efektów programów zdrowotnych wynikających z rozpoznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia ich mieszkańców. Działania te na poziomie powiatu realizowane są po konsultacji z właściwymi terytorialnie gminami, a na poziomie województwa – po konsultacji z właściwymi terytorialnie gminami i powiatami. Programy zdrowotne powinny być adresowane do mieszkańców danej jednostki samorządu terytorialnego . Należy także pamiętać, że obowiązkiem organów władzy publicznej właściwych w zakresie ochrony zdrowia jest przestrzeganie praw pacjenta, w tym zapewnienie pacjentowi prawa, w sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń zdrowotnych, do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych, procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń (art. 6 ust. 2 w związku z art. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417 z późn. zm.).

Zadanie to powinno być realizowane zgodnie z trybem opisanym w art. 48 u.ś.o.z. W przepisie tym jednostki samorządu terytorialnego zostały wymienione wśród podmiotów upoważnionych ustawą do opracowywania, wdrażania, realizowania i finansowania programów zdrowotnych.

Program zdrowotny to zespół zaplanowanych i zamierzonych działań z zakresu opieki zdrowotnej ocenianych jako skuteczne, bezpieczne i uzasadnione, umożliwiających w określonym terminie osiągnięcie założonych celów, polegających na wykrywaniu i zrealizowaniu określonych potrzeb zdrowotnych oraz poprawy stanu zdrowia określonej grupy świadczeniobiorców, finansowany ze środków publicznych (art. 5 pkt 30 u.ś.o.z.).

Zgodnie z wytycznymi ustawowymi programy zdrowotne dotyczą w szczególności:
● ważnych zjawisk epidemiologicznych;
● innych istotnych problemów zdrowotnych dotyczących całej lub określonej grupy świadczeniobiorców przy istniejących możliwościach ich eliminowania bądź ograniczania;
● wdrożenia nowych procedur medycznych i przedsięwzięć profilaktycznych.

Proces opracowywania, wdrażania, realizowania i finansowania programu zdrowotnego winien więc rozpoczynać się od dostrzeżenia określonego problemu zdrowotnego lub zjawiska epidemiologicznego wśród mieszkańców danej jednostki samorządu terytorialnego. Wynikiem przeprowadzonej analizy i oceny potrzeb zdrowotnych oraz czynników powodujących ich zmiany powinno być opracowanie i wdrożenie odpowiadającego tym potrzebom programu zdrowotnego eliminującego bądź ograniczającego problemy zdrowotne całej lub określonej grupy mieszkańców m.in. poprzez wdrożenie nowych procedur medycznych i przedsięwzięć profilaktycznych.

Program zdrowotny może być realizowany w okresie jednego roku albo wielu lat.
W przypadku programów zdrowotnych realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego wyboru realizatora programu zdrowotnego dokonuje się w drodze konkursu ofert – w tym przypadku nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych (wyłączenie z art. 48 ust. 9 u.ś.o.z.). O przeprowadzeniu konkursu ofert, jednostka samorządu terytorialnego ogłasza w swojej siedzibie i na swojej stronie internetowej co najmniej na 15 dni przed upływem wyznaczonego terminu składania ofert. W ogłoszeniu o konkursie określa się w szczególności:
1) przedmiot konkursu ofert;
2) wymagania stawiane oferentom, niezbędne do realizacji programu zdrowotnego;
3) termin i miejsce składania ofert.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, do trybu przeprowadzenia konkursu ofert i zawarcia umów o realizację programu zdrowotnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) dotyczące przetargu.

Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej może uzyskiwać środki finansowe na realizację programów zdrowotnych w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w tym na niezbędne do ich wykonania wydatki inwestycyjne lub zakup specjalistycznych wyrobów medycznych, na podstawie umowy i w zakresie w niej określonym (art. 54 ust. 1 pkt 2 u.z.o.z.) . Zadania te mogą być finansowane ze środków publicznych pozostających w dyspozycji m.in. podmiotu, który utworzył zakład oraz jednostki samorządu terytorialnego. Szczegółowe warunki przekazywania samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej środków publicznych na realizację tych zadań, a także sposób rozliczania tych środków oraz sprawowania kontroli nad prawidłowością ich wykorzystania, z uwzględnieniem sporządzania przez zakład planu rzeczowo-finansowego zadania, rodzaju wydatków, jakie mogą być finansowane, oraz istotnych elementów umowy o realizację zadania określają przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 lipca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przekazywania samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej środków publicznych na realizację programów zdrowotnych i programu Zintegrowane Ratownictwo Medyczne (Dz. U. Nr 131, poz. 1099).

Zgodnie z art. 55 u.z.o.z., zakład opieki zdrowotnej prowadzony w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej może otrzymać dotacje budżetowe przeznaczone na realizację zadań w zakresie zapobiegania chorobom i urazom lub innych programów zdrowotnych. Dotacje na ten cel dla samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej może przyznać właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego lub podmiot założycielski zakładu, którym może być wojewoda lub jednostka samorządu terytorialnego. Redakcja przepisu art. 55 u.z.o.z. podkreśla fakultatywny charakter dotacji. Realizacja zadań w zakresie zapobiegania chorobom i urazom powinna odbywać się w formie programu zdrowotnego. Redakcja przepisu art. 55 ust. 3 pkt 1 u.z.o.z. pozwala na bezpośrednie udzielanie przez jednostkę samorządu terytorialnego – na zadania opisane w art. 55 ust. 1 pkt 1 i 3 u.z.o.z. – dotacji wszystkim SP ZOZ-om, a nie tylko tym, dla których jest ona "organem założycielskim" .

Ponadto samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej może uzyskiwać środki finansowe na realizację programów lub projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), oraz innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi. Realizacja tych programów lub projektów może być współfinansowana ze środków publicznych pozostających w dyspozycji m.in. podmiotu, który utworzył zakład oraz jednostki samorządu terytorialnego (art. 54 ust. 1 pkt 2a oraz art. 54 ust. 2a u.z.o.z.). Dotacje na te cele dla samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej może przyznać podmiot założycielski zakładu, którym może być wojewoda lub jednostka samorządu terytorialnego (art. 55 ust. 2 u.z.o.z.). Na takich samych, wyżej opisanych zasadach mogą uzyskiwać środki finansowe i otrzymywać dotacje budżetowe jednostki badawczo-rozwojowe, będące publicznymi zakładami opieki zdrowotnej utworzonymi w celu prowadzenia badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia (poprzez odpowiednie zastosowanie art. 54 i 55 u.z.o.z. na podstawie art. 54a i 55a u.z.o.z.).

2.2. Informacje o realizowanych programach zdrowotnych
Obowiązkiem jednostki samorządu terytorialnego jest przekazywanie informacji o realizowanych na jej terenie programach zdrowotnych do jednostki administracji wyższego rzędu (przez gminę – powiatowi, przez powiat – marszałkowi województwa, przez samorząd województwa – wojewodzie). Rozwiązanie to służy koordynacji działań w zakresie realizacji programów zdrowotnych w skali kraju i zapobiega ich dublowaniu .

Informacje o programach zdrowotnych zawierają w szczególności:
1) nazwę programu zdrowotnego;
2) określenie jednostki samorządu terytorialnego opracowującej, wdrażającej, realizującej i finansującej program zdrowotny;
3) rodzaj i zakres świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych w ramach programu zdrowotnego.

Minister Zdrowia określił sposób oraz terminy przekazywania informacji o programach zdrowotnych oraz wzór dokumentu zawierającego te informacje w drodze rozporządzenia z dnia 25 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazywania informacji o programach zdrowotnych oraz wzoru dokumentu zawierającego te informacje (Dz. U. Nr 163, poz. 1024).
Informacje o programach zdrowotnych gmina, powiat, samorząd województwa oraz wojewoda przekazują w formach pisemnej i elektronicznej, w postaci arkusza kalkulacyjnego bazy danych, zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik do rozporządzenia. Informacje w formie elektronicznej są dostarczane na nośniku umożliwiającym odczyt danych w sposób cyfrowy albo poprzez teletransmisję.

Informacje o zrealizowanych w ubiegłym roku programach zdrowotnych oraz o programach zdrowotnych planowanych na rok bieżący:
● gmina przekazuje powiatowi w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku;
● powiat przekazuje marszałkowi województwa, w terminie do dnia 5 lutego każdego roku (w tym również informacje o programach zdrowotnych otrzymane od gmin, w formie zbiorczej);
● samorząd województwa przekazuje wojewodzie w terminie do dnia 12 lutego każdego roku (w tym również informacje o programach zdrowotnych otrzymane od gmin i powiatów, w formie zbiorczej).

Podobny obowiązek został nałożony na wojewodę, który powinien przekazywać ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, do dnia 15 lutego każdego roku, roczne informacje o zrealizowanych w ubiegłym roku programach zdrowotnych oraz o programach zdrowotnych planowanych na ten rok.

Obowiązkiem podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych jest przekazywanie pacjentowi informacji o profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych przez ten podmiot (art. 12 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta).

2.3. Promocja zdrowia i edukacja zdrowotna
Promocja zdrowia obejmuje działania umożliwiające poszczególnym osobom i społeczności zwiększenie kontroli nad czynnikami warunkującymi stan zdrowia i przez to jego poprawę, promowanie zdrowego stylu życia oraz środowiskowych i indywidualnych czynników sprzyjających zdrowiu (art. 18d ust. 1 pkt 2 u.z.o.z.) . Zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej obejmują w szczególności promocję zdrowia i profilaktykę, mające na celu tworzenie warunków sprzyjających zdrowiu. Edukacja publiczna znajduje się w katalogu zadań własnych gminy, powiatu i samorządu województwa.

Opracowywanie i wdrażanie programów innych niż programy zdrowotne, służących realizacji zadań w zakresie ochrony zdrowia, należy do zadań własnych samorządu województwa.

Do zadań własnych gminy w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej należy ponadto inicjowanie i udział w wytyczaniu kierunków przedsięwzięć lokalnych zmierzających do zaznajamiania mieszkańców z czynnikami szkodliwymi dla zdrowia oraz ich skutkami.

Wskazane ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych zadania własne powiatu w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej obejmują również:
● inicjowanie, wspomaganie i monitorowanie działań lokalnej wspólnoty samorządowej w zakresie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej prowadzonych na terenie powiatu;
● pobudzanie działań na rzecz indywidualnej i zbiorowej odpowiedzialności za zdrowie i na rzecz ochrony zdrowia.

Do zadań własnych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych przez samorząd województwa należy w szczególności inspirowanie i promowanie rozwiązań w zakresie wzrostu efektywności, w tym restrukturyzacji w ochronie zdrowia.

Zgodnie z art. 55 u.z.o.z., zakład opieki zdrowotnej prowadzony w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej może otrzymać dotacje budżetowe przeznaczone na promocję zdrowia. Dotacje na ten cel dla samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej może przyznać właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego lub podmiot założycielski zakładu, którym może być wojewoda lub jednostka samorządu terytorialnego. Redakcja przepisu art. 55 u.z.o.z. podkreśla fakultatywny charakter dotacji. Dla otrzymania dotacji na "promocję zdrowia" nie jest konieczne przygotowanie programu zdrowotnego obejmującego realizację tego zadania .

Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie określa katalogu zamkniętego zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, gdyż użyty zwrot „w szczególności” wskazuje na przykładowe wyliczenie tych zadań (§ 153 ust. 3. rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" Dz. U. Nr 100, poz. 908). Do zadań jednostek samorządu terytorialnego należy bowiem podejmowanie również innych działań wynikających z rozeznanych potrzeb zdrowotnych i stanu zdrowia ich mieszkańców.

2.4. Świadczenia zdrowotne finansowane w ramach pomocy społecznej
Świadczenia zdrowotne dla osób bezdomnych i innych osób niemających dochodu oraz możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, są refinansowane przez gminę w ramach pomocy społecznej z zasiłku celowego przeznaczonego na pokrycie wydatków świadczeń zdrowotnych dla tych osób. Przyznawanie i finansowanie tego rodzaju zasiłków celowych należy do zadań własnych gminy, obowiązkowych, z zakresu pomocy społecznej nałożonych za sprawą art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o pomocy społecznej Dotyczy to refundacji świadczeń dla tych osób bezdomnych, które nie zostały objęte indywidualnym programem wychodzenia z bezdomności. Osoby, które są objęte takim programem, zgodnie z art. 49 ust. 8 ustawy o pomocy społecznej, korzystają ze świadczeń zdrowotnych na zasadach określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym w Narodowym Funduszu Zdrowia. Za osobę bezdomną objętą indywidualnym programem wychodzenia z bezdomności ośrodek pomocy społecznej opłaca składkę na ubezpieczenie zdrowotne na zasadach określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia. Jeżeli zachodzi konieczność objęcia osoby bezdomnej ubezpieczeniem zdrowotnym, indywidualny program wychodzenia z bezdomności podlega zatwierdzeniu przez kierownika ośrodka pomocy społecznej.

Opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych od 1 sierpnia 2009 r. należy do obowiązkowych zadań własnych realizowanych przez gminę (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 20 ustawy o pomocy społecznej). Do dnia 31 lipca 2009 r. zadanie to miało charakter zadania zleconego z zakresu administracji rządowej . Opłacanie składek na ubezpieczenia zdrowotne nie może odbywać się w ramach zlecenia realizacji zadań z zakresu pomocy społecznej przez organy administracji rządowej i samorządowej w formie dotacji na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zleconego zadania (art. 25 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej).

3. Zadania z zakresu administracji rządowej w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej

3.1. Wydawanie decyzji potwierdzających prawo do świadczeń opieki zdrowotnej

W zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nakłada na gminę zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 u.ś.o.z., do zadań zleconych gminy należy wydawanie decyzji potwierdzających prawo do świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorców innych niż ubezpieczeni spełniających kryterium dochodowe określone w przepisach o pomocy społecznej (art. 54 ust. 1 u.ś.o.z.).

Do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych mają prawo nie tylko osoby ubezpieczone objęte powszechnym – obowiązkowym i dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym, lecz na takich samych zasadach i w takim samym zakresie inne, niż ubezpieczeni, osoby posiadające obywatelstwo polskie i posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które spełniają kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 8 ustawy o pomocy społecznej, co do których nie stwierdzono okoliczności, o której mowa w art. 12 ustawy o pomocy społecznej (dysproporcji między udokumentowaną wysokością dochodu a sytuacją majątkową osoby lub rodziny, wskazującą, że osoba ta lub rodzina jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiową, wykorzystując własne zasoby majątkowe, w szczególności w przypadku posiadania znacznych zasobów finansowych, wartościowych przedmiotów majątkowych lub nieruchomości). W celu ustalenia sytuacji dochodowej i majątkowej świadczeniobiorcy ubiegającego się o przyznanie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej przeprowadza się rodzinny wywiad środowiskowy na zasadach i w trybie określonych w przepisach o pomocy społecznej.

Decyzję wydaje wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, który może także upoważnić kierownika ośrodka pomocy społecznej do załatwiania spraw i wydawania decyzji w jego imieniu dotyczących potwierdzania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej.

Decyzję wydaje się po:
1) przedłożeniu przez świadczeniobiorcę nieubezpieczonego dokumentów potwierdzających:
a) posiadanie obywatelstwa polskiego,
b) zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego;
3) stwierdzeniu spełniania kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ustawy o pomocy społecznej;
4) stwierdzeniu braku okoliczności, o której mowa w art. 12 ustawy o pomocy społecznej, w wyniku przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Gmina otrzymuje dotację z budżetu państwa na sfinansowanie kosztów realizacji wyżej opisanych zadań zleconych.
Decyzję potwierdzającą prawo do świadczeń opieki zdrowotnej wydaje się na wniosek świadczeniobiorcy, a w przypadku stanu nagłego – na wniosek świadczeniodawcy udzielającego świadczenia opieki zdrowotnej, złożony niezwłocznie po udzieleniu świadczenia.

Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy może wszcząć postępowanie w celu wydania decyzji również z urzędu lub na wniosek właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu.

W przypadku wydania decyzji wydanej z urzędu lub na wniosek właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy jest obowiązany dostarczyć niezwłocznie kopię tej decyzji właściwemu oddziałowi wojewódzkiemu Funduszu.

Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta) przysługuje przez okres 90 dni od dnia określonego w decyzji, którym jest dzień złożenia wniosku, a w przypadku udzielania świadczeń w stanie nagłym – dzień udzielenia świadczenia, chyba że w tym okresie świadczeniobiorca zostanie objęty ubezpieczeniem zdrowotnym. Decyzja potwierdzająca prawo do świadczeń opieki zdrowotnej powinna zawierać numer PESEL świadczeniobiorcy.

Wójt (burmistrz, prezydent) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania nieubezpieczonego świadczeniobiorcy, niezwłocznie stwierdzi wygaśnięcie decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń opieki zdrowotnej w przypadku, gdy w okresie 90 dni od dnia określonego w decyzji:
● świadczeniobiorca zostanie objęty ubezpieczeniem zdrowotnym lub
● wystąpi zmiana w sytuacji dochodowej lub majątkowej, o której nieubezpieczony świadczeniobiorca jest obowiązany niezwłocznie poinformować wójta (burmistrza, prezydenta) gminy.

Wyżej opisanych przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie stosuje się do medycznych czynności ratunkowych udzielanych w warunkach pozaszpitalnych świadczeniobiorcom innym niż ubezpieczeni przez jednostki systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego – zespoły wyjazdowe ratownictwa medycznego, w tym lotnicze zespoły ratownictwa medycznego (art. 54 ust. 12 u.ś.o.z.).

3.2. Składki na ubezpieczenia zdrowotne z pomocy społecznej
Jednym ze świadczeń z pomocy społecznej są świadczenia niepieniężne w postaci składek na ubezpieczenie zdrowotne (art. 36 pkt 2 lit. c ustawy o pomocy społecznej). Opłacanie składki na ubezpieczenie zdrowotne jest formą pomocy dla cudzoziemca realizowaną w ramach indywidualnego programu integracji, uzgodnionego między powiatowym centrum pomocy rodzinie a cudzoziemcem. Pomoc cudzoziemcom, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, w zakresie indywidualnego programu integracji, oraz opłacanie za te osoby składek na ubezpieczenie zdrowotne określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia należy do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiat (na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej). Pomoc dla cudzoziemca może zostać wstrzymana w przypadku upływu 30 dni pobytu cudzoziemca w zakładzie opieki zdrowotnej – do czasu opuszczenia przez niego zakładu (art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o pomocy społecznej).

Opłacanie składek na ubezpieczenia zdrowotne nie może odbywać się w ramach zlecenia realizacji zadań z zakresu pomocy społecznej przez organy administracji rządowej i samorządowej w formie dotacji na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zleconego zadania (art. 25 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej).

3.3. Zadania wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej
Do wskazanych ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych zadań wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej należy w szczególności:
● ocena zabezpieczenia opieki zdrowotnej na terenie województwa;
● ocena realizacji zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego.
Tworzeniu warunków funkcjonowania systemu ochrony zdrowia i zabezpieczeniu opieki zdrowotnej na terenie województwa służy szereg kompetencji wojewody przyznanych mu w innych aktach prawnych, m.in. w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej. Wśród określonych tą ustawą zadań wojewody w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej wymienić należy:
● kompetencję wojewody do utworzenia publicznego zakładu opieki zdrowotnej (art. 8 ust. 1 pkt 2 u.z.o.z.);
● prowadzenie rejestru zakładów opieki zdrowotnej mających siedzibę na obszarze województwa (art. 12 ust. 3 u.z.o.z.);
● opiniowanie projektów aktów o połączeniu się samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (art. 43h ust. 7 u.z.o.z.);
● przeprowadzanie kontroli pod względem zgodności z prawem, celowości i gospodarności, działalności prowadzonej przez zakład opieki zdrowotnej na obszarze województwa, w tym oceny realizacji zadań statutowych w zakresie dostępności i poziomu udzielanych świadczeń zdrowotnych (art. 65 ust. 1 pkt 1 lit. e u.z.o.z.);
● wydawanie zgody na czasowe zaprzestanie działalności całkowicie lub w zakresie niektórych jednostek lub komórek organizacyjnych szpitala (art. 65a ust. 1



Przydatne materiały:
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.(Dz. U. z. Nr 78, poz. 483 ze zm.)
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.)
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.)
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.)
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.)

Tamara T. Zimna 16.10.09
Zobacz wszystkie materiały pochodzące z:
Skomentowano 0 razy
Średnia ocena artykułu (oddanych głosów: 1)

 
ZOBACZ TAKŻE

Zapisz się na newsletter
NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE