Nowe prawo:

Wykaz oraz omówienia ostatnich zmian w prawie istotnych dla jednostek samorządu terytorialnego.

Najnowsze zmiany w prawie

Wyższe diety dla członków komisji wyborczych

Nowa uchwała PKW podniosła wysokość zryczałtowanych diet przysługujących członkom komisji wyborczych.

W dniu 11 sierpnia 2014 r. ogłoszona została uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 28 lipca 2014 r. w sprawie należności pieniężnych przysługujących członkom komisji wyborczych i osobom powołanym w skład inspekcji w wyborach do organów jednostek samorządu terytorialnego (M.P. poz. 651).

Uchwała PKW określa m.in. wysokość zryczałtowanych diet za czas związany z wykonywaniem zadań członka komisji wyborczej przysługujących następującym podmiotom: przewodniczącym terytorialnych komisji wyborczych (650 zł), zastępcom przewodniczących terytorialnych komisji wyborczych (600 zł), członkom terytorialnych komisji wyborczych (550 zł), przewodniczącym obwodowych komisji wyborczych (380 zł), zastępcom przewodniczących obwodowych komisji wyborczych (330 zł) oraz członkom obwodowych komisji wyborczych (300 zł). W porównaniu z poprzednimi latami nastąpił znaczny wzrost wysokości diet przysługujących członkom komisji wyborczych.

Należności, o których mowa w uchwale, wypłacają: członkom PKW oraz osobom powołanym w skład inspekcji PKW - dyrektor Zespołu Prezydialnego Krajowego Biura Wyborczego; komisarzom wyborczym i osobom powołanym w skład inspekcji przez komisarza wyborczego - dyrektor właściwej miejscowo delegatury Krajowego Biura Wyborczego; członkom wojewódzkich komisji wyborczych - marszałek województwa; członkom powiatowych komisji wyborczych - starosta; członkom miejskich, gminnych i obwodowych komisji wyborczych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 14 sierpnia 2014 r.

Program „Wyprawka szkolna”: określono warunki, formy i zakres pomocy

Nowe przepisy modyfikują katalog uczniów objętych programem "Wyprawka szkolna", m.in. wyłączeni zostali z programu uczniowie klasy I szkoły podstawowej, którym zapewniony zostanie bezpłatny podręcznik.

Z dniem 31 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2014 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy finansowej uczniom na zakup podręczników i materiałów edukacyjnych (Dz. U. poz. 1024). Rozporządzenie określa szczegółowe warunki udzielania pomocy uczniom objętym Rządowym programem pomocy uczniom w 2014 r. - "Wyprawka szkolna" ustanowionym uchwałą nr 144/2014 Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2014 r., formy i zakres pomocy oraz tryb postępowania w sprawie udzielania pomocy.

Nowe przepisy przewidują dofinansowanie zakupu podręczników do kształcenia ogólnego, w tym specjalnego lub podręczników do kształcenia w zawodach, dopuszczonych do użytku szkolnego przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania. Pomoc na podstawie nowych przepisów udzielana będzie także na zakup materiałów edukacyjnych (w przypadku uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym).

W porównaniu z przepisami obowiązującymi w latach poprzednich wprowadzono dofinansowanie do zakupu podręczników do kształcenia w zawodach. Ponadto objęto pomocą nową grupę uprawnionych - uczniów słabosłyszących, z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją, oraz uczniów z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera. Program obejmuje zatem pomocą wszystkich uczniów niepełnosprawnych, z wyjątkiem uczniów niewidomych. Natomiast wyłączeni zostali z programu uczniowie klasy I szkoły podstawowej, ze względu na zapewnienie tym uczniom bezpłatnych podręczników. Wyjątek stanowią uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz uczniowie z niepełnosprawnościami sprzężonymi, w przypadku, gdy jedną z niepełnosprawności jest upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Mogą oni w klasie I szkoły podstawowej otrzymać dofinansowanie na zakup materiałów edukacyjnych, jeśli nie będą korzystać z podręcznika do zajęć z zakresu edukacji: polonistycznej, matematycznej, przyrodniczej i społecznej, zapewnionego przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania.

Rządowy program pomocy uczniom realizowany jest corocznie od 2002 r. Kwota zaplanowana w programie na 2014 r. to 156 mln zł.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 13 sierpnia 2014 r.

Nowe rozporządzenie ws. sposobu wyznaczania obszaru i granic aglomeracji

Nowe rozporządzenie dostosowuje zasady wyznaczania obszaru i granic aglomeracji do przepisów UE oraz obowiązujących przepisów ustawowych.

Z dniem 29 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie sposobu wyznaczania obszaru i granic aglomeracji (Dz. U. poz. 995). Potrzeba wydania nowego rozporządzenia wynika z niepełnej transpozycji dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.5.1991, str. 40, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 26) oraz postanowień Traktatu o przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, w zakresie tej dyrektywy.

Celem rozporządzenia jest zmiana sposobu wyznaczania obszarów i granic aglomeracji, tak, aby był on zgodny z zasadami wyrażonymi w dyrektywie Rady 91/271/EWG. Wprowadzenie nowego sposobu wyznaczania tych obszarów i granic wynika bezpośrednio z przepisów ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 850), która wdraża w całości definicję aglomeracji ujętą w dyrektywie 91/271/EWG. Rozszerzenie definicji aglomeracji umożliwia podział aglomeracji na mniejsze obszary, co pozwala na wyznaczenie aglomeracji z oczyszczalnią ścieków na obszarze innej aglomeracji bez konieczności łączenia odrębnych obszarów w jedną aglomerację.

Zgodnie z nowymi przepisami wyznaczenie przez sejmik województwa obszaru i granic aglomeracji poprzedza się skierowaniem przez marszałka województwa wniosku do zainteresowanych gmin o przedstawienie w wyznaczonym terminie propozycji planu aglomeracji.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 13 sierpnia 2014 r.

Zmiana granic niektórych gmin i miast

Nowe rozporządzenie Rady Ministrów modyfikuje granice niektórych gmin i miast, zmienia status wybranych miejscowości oraz łączy miasto na prawach powiatu Zielona Góra z gminą Zielona Góra.

Z dniem 1 stycznia 2015 r. wejdzie w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2014 r. w sprawie połączenia gmin, ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany siedziby władz gminy (Dz. U. poz. 1023).

Zgodnie z treścią przepisu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, ze zm.) wszelkie zmiany w zakresie podziału terytorialnego państwa na szczeblu gminnym następują w drodze rozporządzenia Rady Ministrów. Rozporządzenie może zostać wydane z inicjatywy Rady Ministrów, a także, na co wskazuje przepis art. 4 ust. 2 ww. ustawy, na wniosek zainteresowanej rady gminy. Omawiane rozporządzenie opracowane zostało na podstawie wniosków organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego, które wpłynęły do Ministra Administracji i Cyfryzacji. Wszystkie wprowadzone zmiany były przedmiotem konsultacji z mieszkańcami.

Wprowadzone przez rozporządzenie zmiany obejmują:

- połączenie miasta na prawach powiatu Zielona Góra (woj. lubuskie) z gminą Zielona Góra (powiat zielonogórski, woj. lubuskie);

- ustalenie granic niektórych gmin i miast, m.in. zmienione zostały granice miasta na prawach powiatu Skierniewice, do którego włączono część obszaru gminy Skierniewice (powiat skierniewicki, woj. łódzkie) oraz gminy Krzykosy, do której włączono część obszaru gminy Środa Wielkopolska (powiat średzki, woj. wielkopolskie);

- odebranie statusu miasta gminie Władysławowo i następnie nadania statusu miasta miejscowości Władysławowo (gmina Władysławowo, powiat pucki, woj. pomorskie); ponadto ustalono granice miasta Władysławowo;

- nadanie statusu miasta miejscowości Stopnica (gmina Stopnica, powiat buski, woj. świętokrzyskie) oraz Chocz (gmina Chocz, powiat pleszewski, woj. wielkopolskie);

- zmianę siedziby władz gminy Głusk z Lublina na Dominów (powiat lubelski, woj. lubelskie).

Adam Bochentyn

Data publikacji: 13 sierpnia 2014 r.

Nowe granice powiatu zielonogórskiego

W dniu 1 stycznia 2015 r. zmienią się granice powiatu zielonogórskiego. Wprowadzone zmiany są konsekwencją połączenia miasta na prawach powiatu Zielona Góra z gminą Zielona Góra.

Z dniem 1 stycznia 2015 r. wejdzie w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2014 r. w sprawie ustalenia granic powiatu zielonogórskiego (Dz. U. poz. 1020).

Ustalenie nowych granic powiatu zielonogórskiego jest konsekwencją zmiany w podziale terytorialnym stopnia gminnego polegającej na połączeniu miasta na prawach powiatu Zielona Góra z gminą Zielona Góra w powiecie zielonogórskim. Z terytorium powiatu zielonogórskiego wyłączony został zatem obszar gminy Zielona Góra, który wszedł w obszar miasta na prawach powiatu Zielona Góra. Po wejściu w życie omawianego rozporządzenia granice powiatu zielonogórskiego obejmą gminy: Babimost, Bojadła, Czerwieńsk, Kargowa, Nowogród Bobrzański, Sulechów, Świdnica, Trzebiechów i Zabór. Siedziba władz powiatu nadal będzie znajdowała się w mieście Zielona Góra.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 595, ze zm.) granice powiatów ustala Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 13 sierpnia 2014 r.

Ustawa o petycjach da impuls do większego zaangażowania obywateli w sprawy publiczne

7 sierpnia Senat przyjął ustawę o petycjach, która wzmacnia demokrację bezpośrednią w Polsce. Nowe przepisy określają dokładnie procedury składania i rozpatrywania petycji. Nawet jedna osoba, składając petycję, będzie mogła postulować zmiany w prawie. Petycje do władz samorządowych, do Sejmu i Senatu będą także mogły składać organizacje pozarządowe.

W ten sposób Senat wspiera budowanie społeczeństwa obywatelskiego. Obywatele w postaci petycji otrzymają bardzo mocny instrument, który pozwoli im na udział w stanowieniu prawa w naszym kraju. Ta ustawa umocni więzi obywatela z państwem, stwarzając szansę bezpośredniego wpływania na sprawy publiczne. Powinna być zachętą dla obywateli do udziału w życiu publicznym.

Prawo do składania petycji gwarantuje nasza Konstytucja, jednakże do tej pory nie było określonych procedur postępowania w przypadku złożenia przez obywatela petycji. Teraz będzie istniało prawo, które nie pozwoli władzom publicznym na ignorowanie petycji. Każda petycja będzie rozpatrzona w określonym terminie, a obywatel składający petycje zostanie poinformowany, w jaki sposób została ona załatwiona.

Można mieć nadzieję, że ta ustawa da impuls do większego zaangażowania obywateli w sprawy publiczne, bo wzmacnia demokrację bezpośrednią w Polsce. Według tej ustawy, nawet jedna osoba, składając petycję, będzie mogła postulować zmiany w prawie. Jeśli uczyni to w interesie publicznym, dotyczącym wspólnoty – np. gminy, powiatu, a nie w interesie prywatnym. Obecnie obywatele, aby mieć bezpośredni wpływ na stanowienie prawa, muszą zebrać 500 tys. podpisów, by zorganizować referendum, albo 100 tys. podpisów pod obywatelską inicjatywą ustawodawczą.  

Prace nad projektem ustawy o petycjach toczyły się w Senacie od 2011 r. Już raz senacki projekt trafił do Sejmu, ale koniec kadencji przerwał nad nim prace. W tym roku aktywność senatorów została uwieńczona sukcesem. Projekt był szeroko konsultowany, odbyło się w Senacie wysłuchanie publiczne. Senat, nie czekając na ustawę, już w 2009 r. zmienił swój Regulamin i rozpoczął rozpatrywanie petycji dotyczących zmiany prawa. Do tej pory na podstawie petycji powstało ponad 20 projektów ustaw.

Ustawa o petycjach wychodzi naprzeciw oczekiwaniom organizacji pozarządowych. Wielokrotnie o tych rozwiązaniach była mowa na posiedzeniach Parlamentarnego Zespołu ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi, któremu przewodniczy marszałek Senatu Bogdan Borusewicz. Teraz organizacje te także będą mogły składać petycje do władz samorządowych, do Sejmu i Senatu.  

Można mieć nadzieje, że każda rozpatrzona i załatwiona petycja będzie wzmacniała zaufanie obywateli do państwa i wpłynie na rozwój społecznej aktywności. Obywatele zyskają bezpośrednią możliwość wpływania na sprawy publiczne i tym samym przejmą część odpowiedzialności za sprawy naszego kraju. Ustawa ma wejść w życie 12 miesięcy po jej opublikowaniu.

Ustawa o petycjach dostosowuje prawo do określonego w art. 63 Konstytucji obowiązku ustawowego uregulowania trybu rozpatrywania petycji. Nowe przepisy określają procedury składania i rozpatrywania petycji. W myśl ustawy przedmiotem petycji może być żądanie zmiany przepisów prawa, podjęcia rozstrzygnięcia lub innego działania w sprawie dotyczącej podmiotu wnoszącego petycję, życia zbiorowego lub wartości wymagających szczególnej ochrony w imię dobra wspólnego, mieszczących się w zakresie zadań i kompetencji adresata petycji. Petycja powinna być rozpatrzona bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia. Jeśli w ciągu miesiąca od otrzymania petycji składane będą dalsze petycje dotyczące tej samej sprawy, można będzie rozpatrzyć je łącznie. W przypadku uporczywego wnoszenia petycji, które nie zawierają żadnych nowych treści, można będzie, zgodnie z ustawą, pozostawić je bez rozpatrzenia. Nowe przepisy określają też tryb rozpatrywania petycji złożonej m.in. do Sejmu i Senatu oraz do jednostki samorządu terytorialnego. Sejm, Senat i organ stanowiący JST będzie mógł rozpatrywać petycje samodzielnie lub wskazać w regulaminie (statucie) inny organ wewnętrzny.

Opracowanie: Agnieszka Matłacz

Źródło: www.senat.gov.pl, stan z dnia 14 sierpnia 2014 r.

Data publikacji: 13 sierpnia 2014 r.

Rozporządzenie ws. przyznawania powiatom środków FP na finansowanie nagród specjalnych

7 sierpnia weszło w życie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie trybu przyznawania samorządom powiatów środków Funduszu Pracy na finansowanie kosztów nagród specjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne od nagród specjalnych (Dz. U. poz. 963).

Rozporządzenie określa tryb przyznawania kosztów w latach 2014-2017 samorządom powiatów środków Funduszu Pracy na finansowanie kosztów nagród specjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne od nagród specjalnych pracowników powiatowych urzędów pracy, które mają najlepsze wskaźniki efektywności zatrudnieniowej i kosztowej podstawowych form aktywizacji zawodowej.

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl, stan z dnia 7 sierpnia 2014 r.

Data publikacji: 7 sierpnia 2014 r.

Z dniem 1 sierpnia 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz.U. poz. 958). Celem nowelizacji jest określenie poziomu wynagrodzenia pracowników zatrudnianych na podstawie wyboru w urzędzie m.st. Warszawy: burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy, zastępcy burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy i pozostałych członków zarządu dzielnicy m.st. Warszawy. Nowe przepisy przewidują ustalenie poziomu ich wynagrodzenia w sposób podobny jak na stanowiskach, na których pracownicy zatrudniani są na podstawie wyboru. Wysokość wynagrodzenia określona została w stawkach widełkowych (od-do), natomiast dodatek funkcyjny określony został w wysokości maksymalnej.
W wyniku nowelizacji I tabela (załącznik nr 3 do rozporządzenia) podzielana została na dwie części - dotychczasowa tabela oznaczona została jako część A i dodana została do niej część B, w której określono poziom wynagrodzenia zasadniczego i maksymalny poziom dodatku funkcyjnego dla pracowników samorządowych zatrudnianych na podstawie wyboru w dzielnicach m.st. Warszawy. Kwoty wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego zostały określone na poziomie:
- dla burmistrza dzielnicy powyżej 100 tys. mieszkańców - od 2600 do 6200 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 2100 zł (dodatek funkcyjny),
- dla burmistrza dzielnicy do 100 tys. mieszkańców - od 2400 do 6000 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 2000 zł (dodatek funkcyjny),
- dla zastępcy burmistrza dzielnicy powyżej 100 tys. mieszkańców - od 2400 do 6000 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 2100 zł (dodatek funkcyjny),
- dla zastępcy burmistrza dzielnicy do 100 tys. mieszkańców - od 2200 do 5800 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 1900 zł (dodatek funkcyjny),
- dla pozostałych członków zarządu dzielnicy powyżej 100 tys. mieszkańców - od 2000 do 5600 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 1800 zł (dodatek funkcyjny),
- dla pozostałych członków zarządu dzielnicy do 100 tys. mieszkańców - od 1900 do 5400 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 1700 zł (dodatek funkcyjny).
Dotychczas pracownicy zatrudnieni na wskazanych stanowiskach umiejscowieni byli w grupie stanowisk pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, a więc został dla nich określony jedynie minimalny poziom wynagrodzenia zasadniczego. Poziom ten określała część D IV tabeli (załącznik nr 3 do rozporządzenia), uchylona w drodze niniejszej nowelizacji.
Zgodnie z przepisem przejściowym burmistrz dzielnicy m.st. Warszawy, zastępca burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy oraz pozostali członkowie zarządu dzielnicy m.st. Warszawy, zajmujący stanowiska w dniu wejścia w życie rozporządzenia, do końca kadencji otrzymają wynagrodzenie zasadnicze i dodatek funkcyjny w dotychczasowej wysokości, jeżeli w dniu wejścia w życie rozporządzenia przysługiwało im wynagrodzenie zasadnicze lub dodatek funkcyjny w wysokości wyższej od maksymalnych stawek przewidzianych w rozporządzeniu.
Potrzeba wydania nowego rozporządzenia wynikła z nowelizacji ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458, ze zm.). Zgodnie ze zmianami wprowadzonymi przez ustawę z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie ustawy o pracownikach samorządowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 645), na podstawie wyboru zatrudniani są także następujący pracownicy samorządowi: burmistrz dzielnicy m.st. Warszawy, zastępca burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy oraz pozostali członkowie zarządu dzielnicy m.st. Warszawy. W związku z wprowadzoną zmianą konieczne było dostosowanie poziomu wynagrodzenia wskazanych pracowników samorządowych do obowiązujących przepisów ustawowych.

Nowelizacja rozporządzenia w sprawie spisu wyborców

W wyniku nowelizacji uporządkowane zostały przepisy rozporządzenia w sprawie spisu wyborców. Wprowadzono również rozwiązania mające na celu usprawnienie pracy organów zaangażowanych w przygotowanie i organizację wyborów.

Z dniem 16 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie spisu wyborców (Dz. U. poz. 931). Celem nowelizacji jest usunięcie błędów z przepisów dotychczas obowiązujących, jak również wprowadzenie zmian o charakterze porządkującym i usprawniającym pracę organów uczestniczących w przygotowaniu i organizacji wyborów.

W wyniku nowelizacji zmieniony został nieprawidłowo sformułowany § 3 ust. 3 rozporządzenia. Przepis ten dotyczy dwóch kategorii wyborców - którzy na stałe zamieszkują na terenie danego powiatu, ale w innej gminie niż gmina, w której znajduje się obwód do głosowania i w związku z tym mają prawo do wybierania w wyborach do rady powiatu i sejmiku województwa oraz którzy na stałe zamieszkują na terenie województwa, ale w innym powiecie niż powiat, w którym znajduje się gmina, w której znajduje się obwód do głosowania i w związku z tym mają prawo do wybierania w wyborach do sejmiku województwa. W przypadku wskazanych wyborców w rubryce "Uwagi" powinna zostać zamieszczona odpowiednio adnotacja "Tylko wybory do rady powiatu i sejmiku województwa", lub "Tylko wybory do sejmiku województwa". Nie występuje natomiast sytuacja, w której mogłaby zostać umieszczona adnotacja "Tylko wybory do rady powiatu", co przewidywał przed nowelizacją przepis § 3 ust. 3 rozporządzenia.

Nowe przepisy przewidują również, że wydruku spisu wyborców dokonać należy nie później niż na dwa dni przed dniem wyborów, natomiast wszelkie zmiany dokonane w spisie po jego wydrukowaniu powinny zostać wprowadzone również do systemu informatycznego (§ 5 rozporządzenia). W związku z wprowadzoną zmianą tylko nieliczne zmiany nanoszone będą na dodatkowy formularz spisu. W dalszym ciągu spis wyborców sporządzony będzie najpóźniej 21 dni przed dniem wyborów. Konsekwencją modyfikacji przepisu § 5 są zmiany wprowadzone do § 8, § 11 ust. 1, § 12, § 13 oraz § 15.

Ponadto w wyniku nowelizacji wprowadzone zostały zmiany do § 7 rozporządzenia. Uchylony został dotychczas obowiązujący ust. 6, który w sposób nieprawidłowy odnosił się do ust. 5, zamiast do ust. 7. W związku z uchyleniem ust. 6 do § 7 dodany został ust. 7a, zawierający prawidłowe odesłanie do ust. 7. Dodano również wzór wykazu wyborców, którzy opuścili zakład opieki zdrowotnej, dom pomocy społecznej, zakład karny, areszt śledczy lub oddział zewnętrzny takiego zakładu albo aresztu.

Ponadto zmieniony został § 14 ust. 2 dotyczący adnotacji umieszczanych w rubryce "Uwagi" w przypadku skreślenia wyborcy ze spisu wyborców. Adnotacja "zawiadomienie - § 13 rozporządzenia" zmieniona została na "zawiadomienie o wpisaniu lub dopisaniu do spisu", a ponadto do przepisu dodana została adnotacja "opuszczenie zakładu". Zmodyfikowano również załączniki nr 1-3 do rozporządzenia.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 4 sierpnia 2014 r.

Nowe przepisy w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych dla żłobków i klubów dziecięcych

Rozporządzenie w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych jakie musi spełniać lokal, w którym ma być prowadzony żłobek lub klub dziecięcy, wprowadza nowe rozwiązania prawne m.in. w zakresie wietrzenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt dzieci.

Z dniem 14 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 lipca 2014 r. w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych jakie musi spełniać lokal, w którym ma być prowadzony żłobek lub klub dziecięcy (Dz. U. poz. 925). Potrzeba wydania nowego rozporządzenia wiąże się z wejściem w życie ustawy z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 747), która zmodyfikowała upoważnienie do wydania rozporządzenia określającego wymagania lokalowe i sanitarne dotyczące żłobków i klubów dziecięcych. Zgodnie z dotychczasowym upoważnieniem podmiotem właściwym do samodzielnego określania wskazanych wymagań był minister właściwy do spraw rodziny. Natomiast upoważnienie w nowym brzmieniu przewiduje, że minister właściwy do spraw rodziny powinien określić wymagania lokalowe w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia.

Nowe rozporządzenie w znacznej mierze powiela regulację obowiązującego dotychczas rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2011 r. w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych dotyczących żłobków i klubów dziecięcych (Dz. U. Nr 69, poz. 367), jednocześnie jednak wprowadza pewne nowe rozwiązania prawne. Zgodnie z nowymi przepisami w jednej strefie pożarowej nie mogą występować nie tylko inne lokale, w których prowadzone są żłobki lub kluby dziecięce, lecz również przedszkola oraz inne formy wychowania przedszkolnego. Przepisy rozporządzenia wskazują również, że w lokalu i na drogach ewakuacyjnych zapewniających ewakuację użytkowników lokalu na zewnątrz budynku powinny być spełnione wymagania przepisów przeciwpożarowych właściwe dla kategorii zagrożenia ludzi tej strefy pożarowej, w której się znajdują. Ponadto zgodnie z nowymi przepisami, pomieszczenia przeznaczone na pobyt dzieci powinny być wietrzone w ciągu dnia co najmniej 4 razy przez co najmniej 10 minut, o ile nie są wentylowane poprzez instalację wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej lub klimatyzowane. Doprecyzowano również, że z miejsca do przechowywania odzieży wierzchniej mogą jednocześnie korzystać dzieci i osoby wykonujące pracę w żłobku lub klubie dziecięcym. Ponadto wskazano, że instalacja elektryczna wymaga odpowiedniego zabezpieczenia przed dostępem dzieci.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 4 sierpnia 2014 r.