Nowe prawo:

Wykaz oraz omówienia ostatnich zmian w prawie istotnych dla jednostek samorządu terytorialnego.

Najnowsze zmiany w prawie

Z dniem 1 sierpnia 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz.U. poz. 958). Celem nowelizacji jest określenie poziomu wynagrodzenia pracowników zatrudnianych na podstawie wyboru w urzędzie m.st. Warszawy: burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy, zastępcy burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy i pozostałych członków zarządu dzielnicy m.st. Warszawy. Nowe przepisy przewidują ustalenie poziomu ich wynagrodzenia w sposób podobny jak na stanowiskach, na których pracownicy zatrudniani są na podstawie wyboru. Wysokość wynagrodzenia określona została w stawkach widełkowych (od-do), natomiast dodatek funkcyjny określony został w wysokości maksymalnej.
W wyniku nowelizacji I tabela (załącznik nr 3 do rozporządzenia) podzielana została na dwie części - dotychczasowa tabela oznaczona została jako część A i dodana została do niej część B, w której określono poziom wynagrodzenia zasadniczego i maksymalny poziom dodatku funkcyjnego dla pracowników samorządowych zatrudnianych na podstawie wyboru w dzielnicach m.st. Warszawy. Kwoty wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego zostały określone na poziomie:
- dla burmistrza dzielnicy powyżej 100 tys. mieszkańców - od 2600 do 6200 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 2100 zł (dodatek funkcyjny),
- dla burmistrza dzielnicy do 100 tys. mieszkańców - od 2400 do 6000 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 2000 zł (dodatek funkcyjny),
- dla zastępcy burmistrza dzielnicy powyżej 100 tys. mieszkańców - od 2400 do 6000 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 2100 zł (dodatek funkcyjny),
- dla zastępcy burmistrza dzielnicy do 100 tys. mieszkańców - od 2200 do 5800 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 1900 zł (dodatek funkcyjny),
- dla pozostałych członków zarządu dzielnicy powyżej 100 tys. mieszkańców - od 2000 do 5600 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 1800 zł (dodatek funkcyjny),
- dla pozostałych członków zarządu dzielnicy do 100 tys. mieszkańców - od 1900 do 5400 zł (wynagrodzenie zasadnicze) oraz 1700 zł (dodatek funkcyjny).
Dotychczas pracownicy zatrudnieni na wskazanych stanowiskach umiejscowieni byli w grupie stanowisk pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, a więc został dla nich określony jedynie minimalny poziom wynagrodzenia zasadniczego. Poziom ten określała część D IV tabeli (załącznik nr 3 do rozporządzenia), uchylona w drodze niniejszej nowelizacji.
Zgodnie z przepisem przejściowym burmistrz dzielnicy m.st. Warszawy, zastępca burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy oraz pozostali członkowie zarządu dzielnicy m.st. Warszawy, zajmujący stanowiska w dniu wejścia w życie rozporządzenia, do końca kadencji otrzymają wynagrodzenie zasadnicze i dodatek funkcyjny w dotychczasowej wysokości, jeżeli w dniu wejścia w życie rozporządzenia przysługiwało im wynagrodzenie zasadnicze lub dodatek funkcyjny w wysokości wyższej od maksymalnych stawek przewidzianych w rozporządzeniu.
Potrzeba wydania nowego rozporządzenia wynikła z nowelizacji ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458, ze zm.). Zgodnie ze zmianami wprowadzonymi przez ustawę z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie ustawy o pracownikach samorządowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 645), na podstawie wyboru zatrudniani są także następujący pracownicy samorządowi: burmistrz dzielnicy m.st. Warszawy, zastępca burmistrza dzielnicy m.st. Warszawy oraz pozostali członkowie zarządu dzielnicy m.st. Warszawy. W związku z wprowadzoną zmianą konieczne było dostosowanie poziomu wynagrodzenia wskazanych pracowników samorządowych do obowiązujących przepisów ustawowych.

Nowelizacja rozporządzenia w sprawie spisu wyborców

W wyniku nowelizacji uporządkowane zostały przepisy rozporządzenia w sprawie spisu wyborców. Wprowadzono również rozwiązania mające na celu usprawnienie pracy organów zaangażowanych w przygotowanie i organizację wyborów.

Z dniem 16 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie spisu wyborców (Dz. U. poz. 931). Celem nowelizacji jest usunięcie błędów z przepisów dotychczas obowiązujących, jak również wprowadzenie zmian o charakterze porządkującym i usprawniającym pracę organów uczestniczących w przygotowaniu i organizacji wyborów.

W wyniku nowelizacji zmieniony został nieprawidłowo sformułowany § 3 ust. 3 rozporządzenia. Przepis ten dotyczy dwóch kategorii wyborców - którzy na stałe zamieszkują na terenie danego powiatu, ale w innej gminie niż gmina, w której znajduje się obwód do głosowania i w związku z tym mają prawo do wybierania w wyborach do rady powiatu i sejmiku województwa oraz którzy na stałe zamieszkują na terenie województwa, ale w innym powiecie niż powiat, w którym znajduje się gmina, w której znajduje się obwód do głosowania i w związku z tym mają prawo do wybierania w wyborach do sejmiku województwa. W przypadku wskazanych wyborców w rubryce "Uwagi" powinna zostać zamieszczona odpowiednio adnotacja "Tylko wybory do rady powiatu i sejmiku województwa", lub "Tylko wybory do sejmiku województwa". Nie występuje natomiast sytuacja, w której mogłaby zostać umieszczona adnotacja "Tylko wybory do rady powiatu", co przewidywał przed nowelizacją przepis § 3 ust. 3 rozporządzenia.

Nowe przepisy przewidują również, że wydruku spisu wyborców dokonać należy nie później niż na dwa dni przed dniem wyborów, natomiast wszelkie zmiany dokonane w spisie po jego wydrukowaniu powinny zostać wprowadzone również do systemu informatycznego (§ 5 rozporządzenia). W związku z wprowadzoną zmianą tylko nieliczne zmiany nanoszone będą na dodatkowy formularz spisu. W dalszym ciągu spis wyborców sporządzony będzie najpóźniej 21 dni przed dniem wyborów. Konsekwencją modyfikacji przepisu § 5 są zmiany wprowadzone do § 8, § 11 ust. 1, § 12, § 13 oraz § 15.

Ponadto w wyniku nowelizacji wprowadzone zostały zmiany do § 7 rozporządzenia. Uchylony został dotychczas obowiązujący ust. 6, który w sposób nieprawidłowy odnosił się do ust. 5, zamiast do ust. 7. W związku z uchyleniem ust. 6 do § 7 dodany został ust. 7a, zawierający prawidłowe odesłanie do ust. 7. Dodano również wzór wykazu wyborców, którzy opuścili zakład opieki zdrowotnej, dom pomocy społecznej, zakład karny, areszt śledczy lub oddział zewnętrzny takiego zakładu albo aresztu.

Ponadto zmieniony został § 14 ust. 2 dotyczący adnotacji umieszczanych w rubryce "Uwagi" w przypadku skreślenia wyborcy ze spisu wyborców. Adnotacja "zawiadomienie - § 13 rozporządzenia" zmieniona została na "zawiadomienie o wpisaniu lub dopisaniu do spisu", a ponadto do przepisu dodana została adnotacja "opuszczenie zakładu". Zmodyfikowano również załączniki nr 1-3 do rozporządzenia.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 4 sierpnia 2014 r.

Nowe przepisy w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych dla żłobków i klubów dziecięcych

Rozporządzenie w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych jakie musi spełniać lokal, w którym ma być prowadzony żłobek lub klub dziecięcy, wprowadza nowe rozwiązania prawne m.in. w zakresie wietrzenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt dzieci.

Z dniem 14 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 lipca 2014 r. w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych jakie musi spełniać lokal, w którym ma być prowadzony żłobek lub klub dziecięcy (Dz. U. poz. 925). Potrzeba wydania nowego rozporządzenia wiąże się z wejściem w życie ustawy z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 747), która zmodyfikowała upoważnienie do wydania rozporządzenia określającego wymagania lokalowe i sanitarne dotyczące żłobków i klubów dziecięcych. Zgodnie z dotychczasowym upoważnieniem podmiotem właściwym do samodzielnego określania wskazanych wymagań był minister właściwy do spraw rodziny. Natomiast upoważnienie w nowym brzmieniu przewiduje, że minister właściwy do spraw rodziny powinien określić wymagania lokalowe w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia.

Nowe rozporządzenie w znacznej mierze powiela regulację obowiązującego dotychczas rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2011 r. w sprawie wymagań lokalowych i sanitarnych dotyczących żłobków i klubów dziecięcych (Dz. U. Nr 69, poz. 367), jednocześnie jednak wprowadza pewne nowe rozwiązania prawne. Zgodnie z nowymi przepisami w jednej strefie pożarowej nie mogą występować nie tylko inne lokale, w których prowadzone są żłobki lub kluby dziecięce, lecz również przedszkola oraz inne formy wychowania przedszkolnego. Przepisy rozporządzenia wskazują również, że w lokalu i na drogach ewakuacyjnych zapewniających ewakuację użytkowników lokalu na zewnątrz budynku powinny być spełnione wymagania przepisów przeciwpożarowych właściwe dla kategorii zagrożenia ludzi tej strefy pożarowej, w której się znajdują. Ponadto zgodnie z nowymi przepisami, pomieszczenia przeznaczone na pobyt dzieci powinny być wietrzone w ciągu dnia co najmniej 4 razy przez co najmniej 10 minut, o ile nie są wentylowane poprzez instalację wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej lub klimatyzowane. Doprecyzowano również, że z miejsca do przechowywania odzieży wierzchniej mogą jednocześnie korzystać dzieci i osoby wykonujące pracę w żłobku lub klubie dziecięcym. Ponadto wskazano, że instalacja elektryczna wymaga odpowiedniego zabezpieczenia przed dostępem dzieci.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 4 sierpnia 2014 r.

Określono wzór wniosku o zwrot wydatków z funduszu sołeckiego

Nowe rozporządzenie określa wzory dokumentów niezbędnych do stosowania przepisów o funduszu sołeckim m.in. wniosku o zwrot wydatków z funduszu sołeckiego.

Z dniem 11 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie wzorów informacji przekazywanych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i wojewodę, trybu zwrotu części wydatków gmin wykonanych w ramach funduszu sołeckiego oraz wzoru wniosku o ten zwrot (Dz. U. poz. 916), wydane na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2014 r. o funduszu sołeckim (Dz. U. poz. 301).

Przepisy ustawy o funduszu sołeckim przewidują, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) w terminie do dnia 31 lipca roku poprzedzającego rok budżetowy przekazuje wojewodzie informację o wysokości środków przypadających na dane sołectwa, obliczonych według wzoru określonego w art. 3 ust. 1 ustawy. Wojewoda z kolei obowiązany jest przekazać zbiorczą informację ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej w terminie do dnia 15 sierpnia roku poprzedzającego rok budżetowy. Wzory ww. informacji określone zostały w formie załączników do omawianego rozporządzenia. Wzór informacji o wysokości środków przypadających na dane sołectwa oraz o wysokości kwoty bazowej (Kb) przekazywanej właściwemu wojewodzie przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w roku poprzedzającym rok budżetowy określa załącznik nr 1, natomiast wzór informacji zbiorczej o wysokości środków funduszu sołeckiego w gminach oraz o wysokości kwoty bazowej (Kb) w poszczególnych gminach przekazywanej przez wojewodę ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej w roku poprzedzającym rok budżetowy określa załącznik nr 2.

Ponadto w rozporządzeniu określono wzór wniosku o zwrot z budżetu państwa części wydatków gmin w ramach funduszu sołeckiego (załącznik nr 3). Zgodnie z przepisami rozporządzenia (§ 4) zwrot części wydatków poniesionych w ramach funduszu sołeckiego następuje na podstawie wniosku wójta (burmistrza, prezydenta miasta) przesłanego w postaci elektronicznej do właściwego wojewody w terminie do dnia 31 maja roku budżetowego następującego po roku, w którym dokonano wydatków. We wniosku wójt (burmistrz, prezydent miasta) powinien wykazać wykonane wydatki według stanu na dzień 31 grudnia roku, za który przesyłany jest wniosek. Prawidłowość sporządzonych wniosków pod względem rachunkowym oraz formalnym weryfikuje właściwy wojewoda. W razie stwierdzenia braków lub błędów we wniosku wzywa on wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w postaci papierowej lub elektronicznej, do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może w ciągu 7 dni od daty otrzymania informacji w tej sprawie od wojewody usunąć nieprawidłowości we wniosku. Jednocześnie w rozporządzeniu wskazano, że zwrot części wydatków następuje na rachunek budżetu gminy w terminie do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku, w którym dokonano wydatków.

Rozporządzenie weszło w życie z dniem 11 lipca br. z wyjątkiem § 4 (dotyczącego wniosku o zwrot wydatków), który zacznie obowiązywać od dnia 1 stycznia 2015 r.

Adam Bochentyn

Data publikacji: 1 sierpnia 2014 r.

Potrzeba wprowadzenia zmian w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 15 grudnia 2010 roku w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. z 2010 r. Nr 239, poz. 1598) wynikła z konieczności zapewnienia podstawy prawnej dla udzielania pomocy publicznej, oraz pomocy de minimis po dniu 30 czerwca 2014 roku, w związku z wygaśnięciem rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 roku z dnia 15 grudnia 2006 roku w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 roku uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu.


W ramach dokonanej nowelizacji:

- wprowadzono definicję jednego przedsiębiorstwa, która obejmuje wszystkie jednostki gospodarcze powiązane ze sobą co najmniej jednym ze stosunków, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1) - zmiana ta zobowiązuje podmiot udzielający pomocy do weryfikacji powiązań istniejących pomiędzy przedsiębiorstwem ubiegającym się o pomoc a innymi jednostkami gospodarczymi, w celu stwierdzenia, czy nie stanowią wspólnie jednego podmiotu gospodarczego, i czy jako jeden podmiot nie przekroczą dopuszczalnych limitów pomocy, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1);

- przedłużony został okres udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki do dnia 31 grudnia 2015 roku - zmiana ta wprowadzona została poprzez odwołanie do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 1224/2013 z dnia 29 listopada 2013 roku zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 800/2008 w odniesieniu do okresu jego stosowania

- rozszerzono definicję pracownika o osoby świadczące usługi na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenie lub innej umowy o świadczeniu usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 i 827) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło - zmiana ta umożliwia udzielania pomocy de minimi na szkolenia pracowników przedsiębiorstw zatrudnionych na podstawie umów cywilno – prawnych. Należy jednak zaznaczyć, że dotyczy ona jedynie pomocy na szkolenia udzielanej na zasadach pomocy de minimis, i nie dotyczy wszystkich przypadków udzielania pomocy publicznej na szkolenia w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, tj.: pomocy udzielanej zgodnie z art. 39 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 roku, uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu;


- dopuszczono możliwości udzielania pomocy de minimis przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej - w konsekwencji z dniem 1 lipca 2014 roku podmioty udzielające pomoc nie będą zobowiązane do badania sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstw ubiegających się o przyznanie pomocy de minimis;


- dopuszczono w katalogu wydatków objętych pomocą de minimis pomocy na subsydiarne zatrudnienie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych, jeżeli utworzone miejsce pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników u danego beneficjenta pomocy, pracownicy są uprawnieni do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres co najmniej 12 miesięcy, oraz umowa o pracę zawarta z pracownikiem może zostać rozwiązana tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych;


- dopuszczenie możliwości udzielania pomocy de minimis dla jednego przedsiębiorstwa do wysokości 200 000 euro w okresie bieżącego roku podatkowego, oraz w dwóch poprzedzających go latach podatkowych, a w przypadku jednego przedsiębiorstwa działającego w sektorze transportu drogowego towarów do wysokości 100 000 euro. Natomiast w przypadku, gdy przedsiębiorstwo prowadzi, poza działalnością w sektorze transportu drogowego, dodatkową działalność gospodarczą, w odniesieniu do której stosuje się limit pomocy de minimis do kwoty 200 000 euro, wówczas limit pomocy de minimis w kwocie 100 000 euro stosuje się tylko i wyłącznie w odniesieniu do działalności w sektorze transportu drogowego, jeżeli jest zapewnione rozdzielenie organizacyjne obu działalności lub są wyodrębnione przychody i koszty w ramach prowadzonej działalności.


Należy podkreślić, że w przepisach przejściowych rozporządzenia wskazano, że do umów o dofinansowanie projektu oraz umów o przystąpieniu do projektu, zawartych przed dniem wejście w życie rozporządzenia, oraz do wniosków o dofinansowanie projektu złożonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Oznacza to, że wszelka pomoc udzielana w ramach projektów Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki do dnia 1 lipca 2014 roku będzie udzielana na podstawie dotychczasowych aktów prawnych.


Natomiast od dnia 1 lipca 2014 roku do umów o dofinansowanie projektu oraz umów o przystąpienie do projektu, które zawarte zostały po dniu wejścia w życie znowelizowanego rozporządzenia na podstawie wniosków o dofinansowanie projektu, będzie udzielana pomoc na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 czerwca 2014 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. z 2014 r. poz. 832).


Na podstawie:
Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 czerwca 2014 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. z 2014 r. poz. 832)
 

Łatwiej będzie zarządzać gospodarką ściekową w aglomeracjach

Najbardziej oczekiwane przez samorządy i branżę wodno-kanalizacyjną akty prawne już obowiązują. Dzięki nim łatwiej będzie zarządzać gospodarką ściekową w aglomeracjach. 12 lipca weszła w życie nowelizacja Prawa wodnego, a od wczoraj obowiązuje rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie sposobu wyznaczania obszaru i granic aglomeracji. 

Tym rozporządzeniem dajemy samorządom jasne i precyzyjne narzędzie pozwalające, wraz z przepisami znowelizowanego Prawa wodnego, właściwie ocenić obszar i granice aglomeracji oraz sprawdzić, czy spełnia ona wszystkie konieczne warunki – mówi Maciej Grabowski, minister środowiska.

Przepisy przewidują, aby gminy odpowiedzialne za aglomeracje wodno-ściekowe przeprowadzały co dwa lata przegląd ich obszarów i granic oraz, w razie potrzeby, mogły dokonać stosownych zmian. Jest to odpowiedź na postulaty samorządów, które chciały wprowadzenia elastycznego mechanizmu umożliwiającego dokonywanie zmian w obowiązujących uchwałach sejmików województw wyznaczających aglomeracje. Nowe przepisy pozwolą na systematyczne dostosowywanie obszarów i inwestycji do faktycznych potrzeb. Pierwszy termin na zgłoszenie zmian marszałkom to 31 lipca 2014 roku.

Poprzez rozporządzenie wprowadzono również pojęcie gminy wiodącej, pełniącej rolę koordynującą w aglomeracji. Dodatkowo uzupełniono definicję aglomeracji o końcowy punkt zrzutu ścieków komunalnych, co powinno wpłynąć na zmniejszenie kosztów realizacji inwestycji w gminach.

Przepisy były bardzo szczegółowo konsultowane z gminami. Bezpośrednio na spotkaniach i szkoleniach poświęconych wyznaczaniu obszarów aglomeracji, ale także z korporacjami samorządowymi, i wreszcie na forum Komisji Rządu i Samorządu. Wszystkie zgłoszone uwagi były dla nas bardzo cenne. Przecież wójtowie, prezydenci i burmistrzowie najlepiej wiedzą, co i jak jeszcze trzeba zrobić przy oczyszczaniu ścieków, a te przepisy mają im w tym pomóc. Taki jest cel ich powstania – dodaje wiceminister środowiska Stanisław Gawłowski.  

Źródło: www.mos.gov.pl, stan z dnia 29 lipca 2014 r.

Data publikacji: 29 lipca 2014 r.


Z dniem 18 lipca 2014 r. wejdzie w życie rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 czerwca 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów dotyczących zbiórek publicznych (Dz.U. poz. 833).

Potrzeba wydania nowego rozporządzenia wiąże się z tym, że od dnia 18 lipca br. zacznie obowiązywać ustawa z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych (Dz. U. poz. 498), do stosowania której konieczne jest określenie wzorów dokumentów niezbędnych do załatwiania spraw związanych ze zbiórkami publicznymi. Rozporządzenie określa wzory następujących dokumentów: aktu założycielskiego komitetu społecznego, zgłoszenia zbiórki publicznej, sprawozdania z przeprowadzonej zbiórki publicznej oraz sprawozdania ze sposobu rozdysponowania zebranych ofiar.


Zgodnie z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych akt założycielski jest dokumentem, w drodze którego co najmniej 3 osoby fizyczne powołują komitet społeczny uprawniony do prowadzenia zbiórki publicznej. Powinien on określać m.in. cel, w jakim prowadzi się zbiórkę publiczną, dane osób tworzących komitet, adres do korespondencji oraz dane osoby uprawnionej do reprezentowania komitetu. Wzór aktu założycielskiego komitetu społecznego określa załącznik nr 1 do omawianego rozporządzenia.

Zgłoszenie zbiórki publicznej (jego wzór określa załącznik nr 2), które niezbędne jest do jej przeprowadzenia, może zostać dokonane przy użyciu formularza elektronicznego lub w postaci papierowej. Powinno ono zawierać wyszczególnione w formularzu dane organizatora zbiórki publicznej (m.in. nazwę organizacji, jej siedzibę, dane do kontaktu), dane dotyczące zbiórki publicznej (m.in. sposób, miejsce oraz termin przeprowadzenia zbiórki publicznej), przewidywane koszty niezbędne do zorganizowania i przeprowadzenia zbiórki, które zostaną pokryte z zebranych ofiar oraz podpis osoby lub osób zgłaszających zbiórkę. Sprawozdania z przeprowadzonej zbiórki publicznej oraz ze sposobu rozdysponowania zebranych ofiar organizator zbiórki obowiązany jest sporządzić (zgodnie ze wzorami określonymi odpowiednio w załącznikach nr 3 oraz nr 4) i doręczyć ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej w celu zamieszczenia na portalu zbiórek publicznych.


Wraz z wejściem w życie ustawy o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych utraci moc zarówno ustawa z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (Dz.U. z 2013, poz. 732), jak również akt wykonawczy do tej ustawy - rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie sposobów przeprowadzania zbiórek publicznych oraz zakresu kontroli nad tymi zbiórkami (Dz.U. Nr 199, poz. 1947, ze zm.).

Omówienie zmian w prawie pochodzi z programu LEX dla Samorządu Terytorialnego.


Przydatne materiały:
Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 czerwca 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów dotyczących zbiórek publicznych (Dz.U. poz. 833)

 


Z dniem 30 czerwca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie stawek, szczegółowego sposobu oraz trybu udzielania i rozliczania dotacji przedmiotowych do podręczników szkolnych (Dz.U. poz. 860). Celem nowelizacji jest dostosowanie znowelizowanego rozporządzenia do przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

Zgodnie z nowymi przepisami dotacje przedmiotowe do podręczników szkolnych mają charakter pomocy de minimis udzielanej zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 1407/2013. W związku z tym, że wskazane rozporządzenie Komisji Europejskiej pozwala na przyznanie pomocy de minimis również przedsiębiorcy, który znajduje się trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 1.10.2004, str. 2), uchylony został przepis § 21 znowelizowanego rozporządzenia. Ponadto wprowadzono odpowiednie zmiany w załącznikach nr 2 i 3 (zrezygnowano z oświadczenia, w którym deklaruje się, że wydawnictwo nie jest przedsiębiorcą zagrożonym w rozumieniu przepisów UE ani nie znajduje się w okresie restrukturyzacji przeprowadzanej z wykorzystaniem pomocy publicznej).


Zgodnie z przepisem przejściowym w przypadku podręczników wydawanych w 2014 r. wniosek o dotację przedmiotową do podręcznika sporządza się na nowym formularzu i składa się do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania w terminie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 sierpnia 2014 r.


W wyniku nowelizacji wydłużono również obowiązywanie znowelizowanego rozporządzenia do dnia 30 czerwca 2021 r. (dotychczas przepis § 23 rozporządzenia przewidywał, że obowiązuje ono do dnia 30 czerwca 2014 r.).

Przydatne materiały:
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie stawek, szczegółowego sposobu oraz trybu udzielania i rozliczania dotacji przedmiotowych do podręczników szkolnych (Dz.U. poz. 860)
 

 
Z dniem 12 lipca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. poz. 856).


Podstawowym celem nowelizacji jest wprowadzenie do znowelizowanego rozporządzenia przepisów dotyczących umieszczania w pasach drogowych dróg publicznych kanałów technologicznych. Obowiązek budowy kanałów technologicznych został nałożony ustawą z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych ( Dz.U. Nr 106, poz. 675, ze zm.).

Zgodnie ze zmianą wprowadzoną przez ww. ustawę do art. 39 ust. 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013, poz. 260, ze zm.), zarządca drogi w trakcie budowy lub przebudowy drogi jest obowiązany zlokalizować kanał technologiczny w pasie drogowym: 1) dróg krajowych; 2) pozostałych dróg publicznych, chyba że w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia informacji o zamiarze rozpoczęcia budowy lub przebudowy nie zgłoszono zainteresowania udostępnieniem kanału technologicznego.


Zmiany wprowadzone w drodze omawianej nowelizacji w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430, ze zm.) obejmują:
- doprecyzowanie przepisu określającego zakres przedmiotowy nowelizowanego aktu prawnego poprzez wskazanie, że przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie oraz przebudowie dróg publicznych i związanych z nimi urządzeń budowlanych, a także przy projektowaniu i budowie urządzeń niezwiązanych z drogami publicznymi, sytuowanych w ich pasach drogowych,
- wprowadzenie definicji "kanału technologicznego" ("kanał technologiczny, o którym mowa w ustawie o drogach publicznych"),
- zmianę definicji "zjazdu publicznego" poprzez zaliczenie do publicznych zjazdów z dróg, obok zjazdów do określonych obiektów, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, również zjazdów do obiektów, w których prowadzona jest działalność o charakterze użyteczności publicznej,
- uzupełnienie o ulice klasy Z wyliczenia dotyczącego ulic, na których dopuszcza się inne parametry zatoki autobusowej dostosowane do wymiarów pojazdów, dla których jest przeznaczona,
- dodanie w dziale IV po rozdziale 4 rozdziału 4a "Kanały technologiczne w pasie drogowym", regulującego warunki sytuowania kanałów technologicznych w pasach drogowych dróg publicznych.


Zgodnie z przepisem przejściowym do realizacji inwestycji drogowych, dla których przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia zostało wszczęte postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na projekt, wykonawstwo lub projekt i wykonawstwo, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przydatne materiały:
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. poz. 856)
 

 

Rozporządzenie ws. refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepe

Z dniem 30 czerwca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych (Dz.U. poz. 853).

Celem wprowadzonych zmian jest dostosowanie przepisów rozporządzenia do zmian wynikających z przyjęcia nowych przepisów prawa Unii Europejskiej: : rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1), rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9) oraz przepisów dotyczących pomocy de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury.

Zgodnie z nowym brzmieniem przepisu § 3 rozporządzenia refundacja składek udzielana jest jako pomoc de minimis spełniająca warunki określone w ww. przepisach Unii Europejskiej, dotyczących odpowiednio pomocy de minimis, pomocy de minimis w rolnictwie albo pomocy de minimis w rybołówstwie i sektorze akwakultury. W związku z wprowadzoną zmianą § 3 uchylone zostały przepisy § 4 i § 5 rozporządzenia.

Ponadto w § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia wprowadzono zmianę ułatwiającą niepełnosprawnym rolnikom lub rolnikom zobowiązanym do opłacania składek za niepełnosprawnego domownika udokumentowanie podlegania ubezpieczeniom społecznym rolników. Dotychczas wskazane osoby obowiązane były do przesłania do PFRON z pierwszym wnioskiem Wn-U-G kopii aktualnej decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego ustalającej podleganie ubezpieczeniom społecznym rolników. Natomiast zgodnie z nowym brzmieniem § 7 ust. 2 pkt 4 wraz z wnioskiem przesłać należy kopię decyzji lub innego dokumentu potwierdzającego podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników.

W wyniku nowelizacji wprowadzono również nowe wzory wniosków o wypłatę refundacji: Wn-U-G (załącznik nr 1 do rozporządzenia) i Wn-U-A (załącznik nr 2 do rozporządzenia). Zgodnie z przepisem przejściowym w odniesieniu do refundacji składek na ubezpieczenia społeczne należnej za okresy począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r. wnioskodawcy mogą składać korektę wniosku Wn-U-G lub wniosku Wn-U-A, według nowych wzorów wniosków. Natomiast w okresie od dnia 30 czerwca do dnia 31 sierpnia 2014 r. wnioskodawcy mogą składać wniosek Wn-U-G lub Wn-U-A według dotychczasowych wzorów.
Ponadto wydłużono obowiązywanie znowelizowanego rozporządzenia do dnia 30 czerwca 2021 r. (dotychczas obowiązujący przepis § 14 rozporządzenia przewidywał, że obowiązuje ono do dnia 30 czerwca 2014 r.).

Przydatne materiały:
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych (Dz.U. poz. 853)